Van Duits gravenzoontje tot Prins van Oranje
Willem groeide eenvoudig op in het Duitse Dillenburg. Maar toen zijn neef René sneuvelde op het slagveld, veranderde alles. De elfjarige jongen erfde een fortuin, werd Prins van Oranje en verhuisde naar het schitterende hof van keizer Karel V. Een leven tussen twee werelden begon.
Jeugd op slot Dillenburg
Willem werd geboren als Wilhelm op Slot Dillenburg in de huidige Duitse deelstaat Hessen. Zijn vader was de graaf van Nassau-Dillenburg en zijn moeder Juliana van Stolberg. Het gezin was vroom luthers en Wilhelm groeide op in relatieve eenvoud samen met zijn broertjes, zusjes en andere jonge edelen uit de omgeving.
Het familiekapitaal zat bij zijn oom Hendrik III van Nassau-Breda, die grote landgoederen bezat in Brabant. Hendrik was getrouwd met Claudia van Chalon, wiens broer Filibert aan het hoofd stond van het Zuid-Franse prinsdom Orange.
Toen Filibert in 1530 kinderloos stierf, ging het prinsdom Orange over op de zoon van Hendrik en Claudia: René van Chalon. Na de dood van zijn vader erfde René ook diens Brabantse landgoederen en werd zo een van de rijkste prinsen van zijn tijd.
Zijn wapenspreuk luidde “Je maintiendrai Châlon”, een verwijzing naar het Huis Chalon, dat hij via zijn moeder vertegenwoordigde en trots zou voortzetten.
Een prins van elf jaar
In 1544 stierf René op het slagveld. Hij had kort daarvoor zijn neefje Willem van Nassau-Dillenburg aangeduid als erfgenaam. Op elfjarige leeftijd werd Willem dus in één klap schatrijk, grootgrondbezitter en Prins van Oranje. Hij nam Renés wapenspreuk over, maar veranderde deze in "Je maintiendrai Nassau" (Ik zal het huis Nassau handhaven).
De jonge Willem stond opeens in hoger aanzien dan de belangrijkste adel van de Lage Landen. Dat bracht hem in het vizier van de machtige vorst Karel V, keizer van het Heilige Roomse Rijk, koning van Spanje en landsheer van de Lage Landen. Karel gaf zijn goedkeuring aan de erfenis van René van Chalon, maar onder één voorwaarde: Willem, tot dan toe luthers opgevoed, moest een katholieke vorming krijgen. Daarom vertrok Willem in de zomer van 1544 naar Brussel, waar hij aan het hof van Karel V zijn opleiding begon. Later betrok hij ook het kasteel van de Nassaus in Breda.
Lees meer over Willem van Oranje
Van Duits gravenzoontje tot Prins van Oranje
Willem werd geboren als Wilhelm op Slot Dillenburg in de huidige Duitse deelstaat Hessen. Zijn vader was de graaf van Nassau-Dillenburg en zijn moeder Juliana van Stolberg. Het gezin was vroom luthers en Wilhelm groeide op in relatieve eenvoud samen met zijn broertjes, zusjes en andere jonge edelen uit de omgeving.
Vier huwelijken
Willem van Oranje trouwde vier keer. Met een rijke erfdochter, een vrouw die krankzinnig werd verklaard, een liefde die velen verbaasde, en een weduwe van de Bartholomeusnacht. Vier huwelijken die veel vertellen over de man achter de Vader des Vaderlands.
Militaire en politieke carrière
Vanaf het midden van de jaren 1550, toen Willem zich weer vaker in Breda ophield, verliep zijn militaire en bestuurlijke loopbaan voorspoedig. Hij zette de traditie van de Nassaus voort: het trouw dienen van de opeenvolgende Bourgondische en Habsburgse landsheren. Willem was zo populair bij Karel V, dat deze bij zijn aftreden in 1555 op de schouder van de prins leunde.
Willem van Oranje in zijn tijd: Politieke strijd en vader des vaderlands
Met zijn groeiende invloed en positie aan het hof nam ook Willems onvrede over Filips II toe. De Spaanse koning probeerde zijn macht in de Nederlanden steeds verder uit te breiden en bestuurde het land vanuit Spanje met harde hand. Willem en andere edelen verzetten zich tegen deze centralisatie: zij wilden de oude privileges en vrijheden van de Nederlandse gewesten behouden.
De moord op Willem van Oranje en zijn grafmonument
Op 10 juli 1584 maakte de katholieke Fransman Balthasar Gerards met pistoolschoten een einde aan het leven van Willem van Oranje. Hij had zich rond het middaguur aangediend bij de Prinsenhof in Delft, met de mededeling dat hij Willem wilde spreken. Nadat de prins zijn middagmaaltijd had gegeten en met zijn tafelgenoten de eetzaal verliet, was het moment daar. Gerards schoot hem van dichtbij in zijn borst en zij. De kogelgaten zijn nog altijd in de muren van het huidige Museum Prinsenhof te zien. Willem zakte in elkaar en overleed ter plaatse.