Vier huwelijken
Willem van Oranje trouwde vier keer. Met een rijke erfdochter, een vrouw die krankzinnig werd verklaard, een liefde die velen verbaasde, en een weduwe van de Bartholomeusnacht. Vier huwelijken die veel vertellen over de man achter de Vader des Vaderlands.
Anna van Egmont
Willem trad meerdere keren in het huwelijk. In 1551 trouwde hij met Anna van Egmont , gravin van Buren, één van de meest begeerde vrijgezelle dames in de Nederlanden. Ze bezat veel land in Holland en Gelre en genoot daaruit een hoog inkomen. Het kersverse echtpaar verhuisde naar het kasteel in Breda. Samen kregen ze drie kinderen, maar Anna stierf al op jonge leeftijd.
Anna van Saksen
Willems tweede vrouw was Anna van Saksen. Zij kregen meerdere kinderen, waaronder Prins Maurits, de latere stadhouder. Het huwelijk verliep slecht, en in december 1571 werd Anna gedwongen in te stemmen met een echtscheiding en vervolgens krankzinnig verklaard. Haar kinderen werden haar ontnomen, en vanaf eind 1576 bracht zij de rest van haar leven door in een afgezonderde ruimte in het paleis van de Saksische keurvorst in Dresden, waar zij stierf van verwaarlozing en uitputting.
Charlotte de Bourbon
Charlotte de Bourbon werd in 1575 de derde vrouw van Willem. Het huwelijk riep bij velen verbazing op: Willem was officieel nog niet gescheiden van Anna van Saksen, zat diep in de schulden, en Charlotte was een afvallige zonder bruidsschat. Toch lijkt het huwelijk vooral uit liefde en genegenheid te zijn voortgekomen, iets uitzonderlijks onder de adel van die tijd. Charlotte steunde Willem krachtig in zijn strijd voor Nederlandse onafhankelijkheid. Wanneer Willem onderweg was, hield zij zich via brieven op de hoogte en fungeerde zij als verbindingspersoon tussen hem en het leger. Het paar kreeg zes dochters.
Direct na de eerste (mislukte) aanslag op Willems leven op 18 maart 1582, waarbij hij met een pistool in zijn wang werd geschoten, verzorgde Charlotte haar man. De legende wil dat zij dagenlang met haar vingers de geraakte ader heeft dichtgehouden. Hierdoor zou ze zo verzwakt zijn, dat zij enige tijd later bezweek. Aannemelijker is, dat zij in 1582 overleed aan een longontsteking.
Louise de Coligny
Willems vierde vrouw was Louise de Coligny, dochter van de vooraanstaande protestant Gaspard de Coligny en Charlotte de Laval. Zowel haar eerste man als haar vader werd tijdens de Bartholomeusnacht (24 augustus 1572) vermoord. In 1583 trouwde zij met prins Willem van Oranje in Antwerpen. Het huwelijk van Willem en Louise was politiek beladen, haar Franse afkomst maakte Louise niet erg populair in de Nederlanden. Ze kregen één zoon, Frederik Hendrik, geboren in het jaar dat Willem werd vermoord.
Lees meer over Willem van Oranje
Van Duits gravenzoontje tot Prins van Oranje
Willem werd geboren als Wilhelm op Slot Dillenburg in de huidige Duitse deelstaat Hessen. Zijn vader was de graaf van Nassau-Dillenburg en zijn moeder Juliana van Stolberg. Het gezin was vroom luthers en Wilhelm groeide op in relatieve eenvoud samen met zijn broertjes, zusjes en andere jonge edelen uit de omgeving.
Vier huwelijken
Willem van Oranje trouwde vier keer. Met een rijke erfdochter, een vrouw die krankzinnig werd verklaard, een liefde die velen verbaasde, en een weduwe van de Bartholomeusnacht. Vier huwelijken die veel vertellen over de man achter de Vader des Vaderlands.
Militaire en politieke carrière
Vanaf het midden van de jaren 1550, toen Willem zich weer vaker in Breda ophield, verliep zijn militaire en bestuurlijke loopbaan voorspoedig. Hij zette de traditie van de Nassaus voort: het trouw dienen van de opeenvolgende Bourgondische en Habsburgse landsheren. Willem was zo populair bij Karel V, dat deze bij zijn aftreden in 1555 op de schouder van de prins leunde.
Willem van Oranje in zijn tijd: Politieke strijd en vader des vaderlands
Met zijn groeiende invloed en positie aan het hof nam ook Willems onvrede over Filips II toe. De Spaanse koning probeerde zijn macht in de Nederlanden steeds verder uit te breiden en bestuurde het land vanuit Spanje met harde hand. Willem en andere edelen verzetten zich tegen deze centralisatie: zij wilden de oude privileges en vrijheden van de Nederlandse gewesten behouden.
De moord op Willem van Oranje en zijn grafmonument
Op 10 juli 1584 maakte de katholieke Fransman Balthasar Gerards met pistoolschoten een einde aan het leven van Willem van Oranje. Hij had zich rond het middaguur aangediend bij de Prinsenhof in Delft, met de mededeling dat hij Willem wilde spreken. Nadat de prins zijn middagmaaltijd had gegeten en met zijn tafelgenoten de eetzaal verliet, was het moment daar. Gerards schoot hem van dichtbij in zijn borst en zij. De kogelgaten zijn nog altijd in de muren van het huidige Museum Prinsenhof te zien. Willem zakte in elkaar en overleed ter plaatse.